Estuans interius
Ira vehementi
In amaritudine
Loquor mee menti:
Factus de materia,
Cinis elementi
Similis sum folio,
De quo ludunt venti.
Cum sit enim proprium
Viro sapienti
Supra petram ponere
Sedem fundamenti,
Stultus ego comparor
Fluvio labenti,
Sub eodem tramite
Nunquam permanenti.
Feror ego veluti
Sine nauta navis,
Ut per vias aeris
Vaga fertur avis;
Non me tenent vincula,
Non me tenet clavis,
Quero mihi similes
Et adiungor pravis.
Mihi cordis gravitas
Res videtur gravis;
Iocis est amabilis
Dulciorque favis;
Quicquid Venus imperat,
Labor est suavis,
Que nunquam in cordibus
Habitat ignavis.
Via lata gradior
More iuventutis
Inplicor et vitiis
Immemor virtutis,
Voluptatis avidus
Magis quam salutis,
Mortuus in anima
Curam gero cutis.
Carl Orff (Mühlhausen, July 10, 1895 – Munich, March 4, 1982) was a German composer of the 20th century, best known for his cantata "Carmina Burana" (1937). In addition to his career as a composer, Orff developed an influential method of music education for children. His music, often inspired by folk traditions and ancient rituals, is characterized by catchy melodies, energetic rhythms, and innovative use of polyphony. Among his most famous works are also "Der Mond" (1925), "Antigonae" (1930) and "Triumph of Aphrodite" (1947). Orff has made a significant contribution to 20th-century music, influencing generations of composers and music teachers.