Ta-iattarattarattarattarattarira,
iattarattarattarattarattarira,
iattarattarat...!
Lü 'l stava semper in d'un cantun
E 'l ghe parlava mai a nisün
Lü el pitürava matina e sera madonn sül marciapè
E pitürava lì, lì süla strada per fa sü un quai dané
ra-iattarattarattarattarattarira,
iattarattarattarattarattarira,
iattarattarat...!
La gent la diseva "cume se fa
A fa i madonn tüt, tüt spütascià!
Però quand pasaven o i ghe guardaven prima de tirà inans
E ghei guardaven e pö ghe daven, ghe daven un quai cent franc
ra-iattarattarattarattarattarira,
iattarattarattarattarattarira,
iattarattarat...!
Un dì che gh'era confüsiun
Gh'era il mercà in sü, in sü 'n del cantun
È pasà un ghisa cunt i scarpuni e'l g'a schiscià i madonn
Lü l'è saltà sü, el pareva una bisa, el g'a vusà dré: "Pirlun"
ra-iattarattarattarattarattarira,
iattarattarattarattarattarira,
iattarattarat...!
Ades g'an cambià, cambià cantun
L'è in d'un cantun de san Vitur
Nella sua cella ha fatto una pitura della crocifissiun
Il suo Gesù è vestito come un ghisa, un ghisa cunt i scarpun
ra-iattarattarattarattarattarira,
iattarattarattarattarattarira,
iattarattarat...!
Enzo Jannacci (Milan, March 1, 1935 – Milan, October 27, 2018) was an Italian singer-songwriter, musician, and actor. Considered one of the pillars of Italian popular music, he successfully combined folk songwriting with jazz influences and theatrical elements. His career, which began in the 1960s, has been characterized by a constant musical search and a sharp irony that have made him one of the most beloved artists by the Italian public. Among his most famous songs are "When a Musician Laughs", "No tu no", "My Friend", "The Song of the Sun" and "Milan 3.6.2005". Jannacci collaborated with numerous artists, including Paolo Conte and Mina, and participated in important music festivals such as the Sanremo Music Festival. His music has often been used in films and television programs, contributing to its popularity.